Als U wilt stoppen, doe dat gerust, we leven in een vrij land. Hé, een vrij land, waar heb ik dat eerder gehoord?
Maar goed, als u het niet erg vind, blijf ik nog even herdenken. Nee, ik heb de oorlog zelf niet meegemaakt, maakt dat wat uit dan?
Ikzelf denk aan meerdere dingen tijdens de dodenherdenking op 4 mei.
Ten eerste betuig ik respect aan hen die voor mijn vrijheid hebben gestreden, degene die zijn gestorven maar ook degene die het hebben overleefd.
Ten tweede leef ik mee met de andere mensen die herdenken, ik zie en voel het verdriet van menigeen en hoop dat iedere herdenking de pijn wat kan verzachten.
Ten derde denk ik aan al die andere oorlogen, onderdrukking, schending van mensenrechten enzovoort. Ik hoop dan dat de energie van onze herdenking invloed heeft op onze wereld, spiritueel gezien.
En dan is het al weer om, die 2 minuten zijn veel te kort.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment